آقای ندیده ام.............. غروب جمعه ایست بهاری......

اما............ بی یاد و نام و بی عشق شما و بهار؟؟؟؟

مولا........ خیلی بی ظرفیتم که وقتی نمی بینمتان..... نمیفهممتان....

 نه... اصلا نمی شناسمتان...... نمیخوانمتان.....

 وای بر من........ وای بر تمام لحظه هایی که بی یاد شما گذران میکنم

خیلی نمی شناسمتان...... خیلی دور افتاده ام.... از عشق شما و پدرانتان.....

   ...............جز همین که یاد و هوای کودکی هایم مرا کبوتر یاد مرا سوی شما آورد....

 جز آنکه دلم دلم گواهی دهد هستید...............

چیزی برایم هست؟.......

کاش همیشه دلتنگتان بمانم....... جز اینکه این کاش را با تمام دل گویم...... هیچ ندارم.....

فدای شما و مهربانی هایتان.....فدای شما و.......

در این غروب جمعه ی بی یاد شما مانده......

خدایم!..... عشق آقا را به من و دوستانم به پدر و مادرم  و به همه بدگانت..... ارزانی کن

آمین.......................................ای مهربان.....ای بخشنده......